یاد ایام 

مرحوم  هدایت اصلی و مرحوم محمود محمدی پور 

دوستانی که تمایل دارند عکسی تحت عنوان خاطرات گذشته یا " یاد ایام "دراین وبلاگ گذاشته شود می توانند از طریق ایمیل  یا تگرام 9112360270 ارسال نمایند .



تاريخ : ۱۳٩٥/٢/۱٧ | ٥:٤٥ ‎ق.ظ | نویسنده : یونس محمدی پور | نظرات ()

چاپ  کتاب  عکس های  راه یافته به جشنواره  دومین دوسالانه  سازمان تامین اجتماعی

با چاپ یکی از عکس های بنده :



تاريخ : ۱۳٩٥/٢/۱٤ | ٩:۱۱ ‎ق.ظ | نویسنده : یونس محمدی پور | نظرات ()



تاريخ : ۱۳٩٥/٢/۱٤ | ٩:٠٩ ‎ق.ظ | نویسنده : یونس محمدی پور | نظرات ()

زندگی مدرن از انسان  یک روح خشن ِ ضد طبیعت و ضد مهربانی ساخته است.این است که همه چیز را در این خوی مدرنیسم  که جز سود و مصرف نمی شناسد ما را نسبت به طبیعت  بی تکلیف و بی مسئولیت ببار می آورد.ما فکر می کنیم که  نسبت به طبیعت هیچ تکلیفی نداریم  خود را حاکم مطلق بر طبیعت و جانداران و نباتات می دانیم و فکر می کنیم چون اشرف مخلوقات هستیم پس همه چیز آفریده شده برای ما تا به هر طریق خواستیم از آنان استفاده کنیم!

سیستم های اقتصادی به نحوی عمل می کنند که  اگر قرار است  کار آفرینی و سود  آوری داشته باشیم  باید  تولید و مصرف گرائی را بالا ببریم .اما هر قدر تولید بیشتر داشته باشیم همانقدر تولید زباله و ضایعات بیشتر خواهیم داشت .ازدیاد مصرف یعنی ازدیاد تولید و ازدیاد تولید و مصرف یعنی ازدیاد ضایعات .بطور مثال هر قدر تولید خودرو بیشتر داشته باشیم ،درست است که اشتغال زائی می کند اما  با فروش این خودروها دود بیشتر تولید می کنیم ،بایستی نفت بیشتر استخراج کنیم تا سوخت آن همه خودرو را تامین کنیم . استخراج معادن و نفت ما در این صد سال اخیر و تولید دود و گاز های سمی در این چند دهه  به اندازه طول  حضور انسان در کره زمین بیشتر بوده است .

اما الان کم کم داریم وارد مرحله ای می شویم که بایستی حقوق  طبیعت ، گیاهان و سایر جانداران را نیز را متوجه باشیم و به رسمیت بشناسیم . یعنی ما یک دوره خرابکاری برای نابودی طبیعت را پشت سر گذاشته ایم  با تکنولوژی پیشرفته  حیوانات را شکار کردیم ، آبزیان را صید کردیم  ، با تولید ماشین  و دود  جو را آلوده نموده ایم  با دامداری  گاز متان تولید نموده ایم با  کشاورزی  صنعتی  آب ها را آلوده کرده ایم . با شکار و صید بی رویه  نسل جانداران را منقرض کرده ایم ... اما  الان این احساس  اشتباه  در ما ، نسلی که متوجه اهمیت آن شده -  دارد کم کم رشد می کند که نباید طبیعت  و محیط زیستن را تخریب کرد.

در هر ثانیه  جنگلی به اندازه زمین فوتبال تخریب می شود. بین رشد درختان و قطع آنها  ناهمزمانی شدید وجود دارد  یعنی  فرض یک درخت در صد سال رشد  می کند اما در کسری از ساعت از بین می رود . رشد جمعیت و استفاده شدید به فراورده های چوبی  طبیعت و جنگل هارا مورد تهدید قرارداده است .

 بنابر این اگر همه موارد  را از امروز رعایت کنیم  سال ها و بلکه قرن ها زمان نیاز هست تا  تخریب طبیعت جبران شود تا چه رسد به اینکه هنوزهر روز با مکانیسم پیشرفته ای که در اختیار کشورها است در تخریب طبیعت و محیط زیست  بیشتر تلاش دارن!

اکنون ما نسل متمدن متوجه اشتباه تاریخی  شده ایم  و داریم کم کم از حقوق جانداران و طبیعت صحبت می کنیم  و درک کرده ایم که ما در این دنیا  امانت داری بیش نیستیم./ یونس محمدی پورفروردین 95



تاريخ : ۱۳٩٥/۱/٢۳ | ٧:٥۱ ‎ق.ظ | نویسنده : یونس محمدی پور | نظرات ()



تاريخ : ۱۳٩٥/۱/٢۳ | ٧:٤٩ ‎ق.ظ | نویسنده : یونس محمدی پور | نظرات ()

اعتقادات و باورهای مردم منطقه به امام زاده گان و بقعه ها و سایر مکان هایی که بدان ها باوری تقدس گرایانه دارند اگر چه از شدت آن نسبت به دهه های قبل کاسته شده اما شکل باور ها گاهی مانند قارچ از زمین سر بر می آورد و عرصه  را برای ادامه باور هامساعد می سازد.بسیاری از مردم که مشکلات و بیماری دارند حاجت از سر قبر مرده ها و سید ها و شهدای جنگ یا امام زاده ها و غیره می طلبد و آنان را  دارالشفاه خود می دانند .در حالی که هیچ معجزه ای از این باور ها عاید شان نشده .گاه هیچ دلیل و مدرک متقن و مستند بر امام زاده بودن مزارها ندارند و منطقی برای اثبات مقدس بودن مکان ها . اگر چه درخت پرستی (آقا دار) کم کم از میان مردم رخت بر می بندد و تنها در بعضی از  روستا های کوهپایه ی شمال دیده می شود روستای پامسار علی رغم اینکه در قلعه کل تا دهه های قبل ،درختی را بعنوان "آقا دار" می شناختند و بدان نذر و نیاز می کردند و پارچه سبز بدان می بستندولای شاخ و ریشه هایش  سکه می گذاشتند ؛ این روستا(پامسار ) از این باور های مشمئز کننده مبرا بودند



تاريخ : ۱۳٩٤/۱۱/٩ | ٤:۳٢ ‎ق.ظ | نویسنده : یونس محمدی پور | نظرات ()

نمی دانم چه عاملی باعث گشته تا کشاورزان در پرورش درخت میوه های متفاوت بی تفاوت باشند و به جای داشتن میوه یا خود را بی نیاز به خوردن آن بدانند یا از بازار آنرا بخرند در حالی که بسیاری از درختان میوه ،تنها در همین محیط پر آب و رطوبت ثمر می دهد. از جمله انها ازگیل ،پرتقال ،کیوی ،سیب و سایر میوه هاست . عکس زیر مربوط به میوه درخت پرتقال باغچه مان در پامسار است.



تاريخ : ۱۳٩٤/۱۱/٧ | ٥:٤٦ ‎ب.ظ | نویسنده : یونس محمدی پور | نظرات ()



تاريخ : ۱۳٩٤/۱٠/۱۸ | ٥:٥۱ ‎ق.ظ | نویسنده : یونس محمدی پور | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.